YEŞEREN UMUTLAR: NEW YORK JETS DEĞERLENDİRMESİ

 

Adam Gase ile geçen rezalet sezon sonrası, 49ers ile NFL’in en tehlikeli savunmalarından birini yaratan Robert Saleh’i koç olarak takımın başına getiren Jets için işler pek de umulduğu gibi devam etmemişti. İlk koçluk sezonunda yaklaşık 10 kilo veren ve sezonu 4-13 bitiren Saleh kendisini NFL’in en kötü savunmasının başında bulmuştu. Sezonu hem verilen yard hem de verilen sayı kategorilerinde 32. Sırada bitiren Jets’in bu performansına etki eden bir sürü faktör olsa da özellikle 2022 Draftı seçimleri sonrasında takım üzerindeki umutlar tekrardan yeşermeye başlamışa benziyor. 

Ben de takımın Draft seçimlerini, hücum ve savunma şemalarını, başarısız geçen sezonun altında yatan sebepleri ve takımın geleceği hakkındaki beklentilerimi yazdığım bu yazıda detaylı bir New York Jets değerlendirmesi yapmaya çalıştım. 

Not: Yine her zaman olduğu gibi yazıyı yazarken konudan konuya çok dağıldım, bazen aslında çok da gerek olmayan detaylara girdim ancak biraz dağınık da olsa çoğu konu hakkında bilgi verici bir yazı olduğunu düşünüyorum. 

Robert Saleh ve Defansif Anlayışı 

Pete Carroll’ın koç ağacından gelen Gus Bradley ve Dan Quinn gibi koçların hepsinde olduğu gibi Saleh için de savunma felsefesinin asıl kaynağı “Legion Of Boom” ile özdeşleşen 4-3 temelli Cover 3 sistemiydi. Seattle’ın bu press/bail Cover 3 sisteminde derinde tek safety olduğu için, savunma takımı boxta 1 adam fazla bulundurur ve bu da her oyuncuya ait tek bir gap sorumluluğu anlamına gelir. Bu sayede oyuncular için görev tanımı çok nettir ve bu sistem doğal olarak koşu savunmasındaki gapleri doldurmada çok iyi sonuç verir. Cornerbackler, receiverları pressler ve daha sonrasında bail tekniği ile geri çekilirler. Çabuk paslar için koşulan rotaları engellemede iyi sonuç veren bu sistemde kısaca 2 cornerback ve derin safety sahanın arka tarafını 3 parçaya bölerek; kalan 3 linebacker ve safety de orta bölgeyi 4 parçaya bölerek kontrol eder. 

Daha öncesinde bir 3-4 takımı olan 49ers’a geldiğinde takımın sistemini 4-3’e geçiren ve sonrasında NFL’i domine edecek bir savunma oluşturan Saleh’in kariyerinin en iyi işi o 49ers savunması olmuştu. Ana sistem olarak hibrit bir 4-3 savunma yani, standart bir 4-3’teki line oyuncularının her birinin tek bir gapten sorumlu olmasından farklı olarak bazı line oyuncularının çift gap sorumluluğu olduğu bir front ile, Cover 3 ve Cover 1 gibi derinde tek safety kullanılan bir sistem, Robert Saleh’in en çok kullandığı ana sistemdi. Ancak kökleri Seattle’a dayanan bu basit sistemin en zor yanı uygulanabilmesi için elit oyunculara gereksinim duymasıydı. Seattle sonrası neredeyse bütün lig bu sistemi uygulamayı denese de nerdeyse hiçbiri elle tutulur bir başarı sağlayamamıştı çünkü Seattle’ın sahip olduğu oyuncuların bir araya gelmesi neredeyse imkansızdı. Bu oyuncular bir araya gelse de birkaç sene boyunca tüm bu yeteneği takımda tutmak çok zordu. Seattle’ın o dönemki şansı Sherman ve Wagner gibi oyuncuların çaylak kontratında olmasıydı. Saleh’in 49ers’ta yakaladığı başarı da Fred Warner, Nick Bosa ve Richard Sherman gibi elit savunmacıların gelişi sonrası olmuştu. 4-3 frontta wide 9 dizilişini çok fazla kullanan (yani 9 tekniğine dizilen bir pass rusher kullanan) Saleh için Nick Bosa’nın takıma katılışı inanılmaz bir etki yaratmıştı. Rakip tight endin dahi dışarısında çok geniş bir açıda dizilen bu pass rusher için bu diziliş, Qb’ye baskı yaparken farklı açılar yaratma konusunda avantaj sağladığı için takımın pass rush seviyesini çok arttırıyordu. Aynı zamanda dışarıdan koşuları engelleme ve savunma hattının sınırını çizme konusunda etkili olan açık taraf defensive endi, zaman zaman coverageda dahi kullanılabiliyordu. Nick Bosa gibi bu pozisyon için yaratılmış bir pass rusherın yanında 3 tech olarak Buckner gibi elit ve sonrasında Kinlaw gibi iyi oyuncular da savunmaya oturunca Saleh için sistemlerin uygulanabilirliği çok arttı. Ancak Wide 9 tekniği, pass rushı çok arttırsa da içeriden koşulara karşı zayıf bir karın ouşturuyordu. Bu alanda da Fred Warner’ın Nfl’in en iyi linebackerlarından birine dönüşmesi 49ers için birçok açığı kapatmıştı. 

Son sezonunda Sherman, Bosa ve Tartt gibi isimlerin sakatlığı sonrası Saleh’in ana şemasının dışına çıkıp son dönemlerin en popüler sistemlerinden olan Match Quartersa dönmesi de kendi ana şeması dışında dahi hiç fena işler çıkarmadığını kanıtlamıştı. Match Quarters savunması için kısaca eşleşmeli Cover 4 diyebilirim. Yani spot dropping denilen her oyuncunun belli bir alanı savunduğu klasik Cover 4 yerine, hücum dizilişi ve receiver rotalarına göre savunmacıların adam paylaşımı yapması. Özellikle çok daha fazla pas denenen günümüz oyununda sahanın derin bölgesini 4 kişiyle savunup, underneathte de doğru adam paylaşımı yaparak “Bükül ama kırılma” mantığına uyan bir savunma şekli. Yani örneğin bir outside linebacker alan savunmasındaki gibi direkt olarak flat bölgesini savunmak yerine, 2. Receiverın rotasına göre görevini belirliyor. Qb hareketleri, rakip koordinatörün kullandığı rota kombinastonları gibi birçok farklı detayı bulunan sistemi anlamak oyuncular için de ciddi bir zaman ve tecrübe istiyor. 

Jets Savunması 

Saleh’in defansif oyun anlayışı ve uygulamaları hakkında konuyu biraz uzattıktan sonra Jets’in savunmasına geçebiliriz. Defansif koordinatör olmak ve head koç olmak tamamen farklı şeyler ve çok farklı sorumlulukları var. Saleh de geçtiğimiz sezon yine neredeyse tüm staffın olduğu gibi bir başka Pete Carroll ağacından gelen ve eski bir linebacker koçu olan Jeff Ulbrich’i savunma koordinatörü olarak ekibe katmış ve neredeyse tüm sezon boyunca Ulbrich’in işine çok fazla karışmamıştı. Genel olarak erken downlarda Cover 6 ve 3, 3rd downlarda ise adam adama savunmayı tercih eden Jets’in ana savunma şeması çok tahmin edilebilir ve daha basit bir temel üstüne kurulmuştu. Yukarıda bahsettiğim 4-3 sistemin işlemesi için gereken oyuncu grubu kalitesi ile Jets’in sahip olduğu oyuncu grubu arasında dağlar kadar fark olduğu için Jets eşleşmesi rakip takım için tüm sezon boyunca mükemmel bir eşleşme haline gelmişti. Rakip takımın en iyi receiverını tüm maç boyunca adam adama tutacak ve dizildiği her pozisyonda onun karşısında kalacak bir cornerbacke sahip olmak takımlara inanılmaz bir esneklik kazandırıyor. Örneğin Jalen Ramsey’e sahip Jaguars, rakibin en iyi receiverını Ramsey ile tutup, diğer taraftaki safetyi ters tarafa yardım etmekte kullanıp çok büyük bir avantaj sağlayabiliyordu. Geçtiğimiz sezon takımın en iyi cornerbacki olan Bryce Hall’un neden Stefon Diggs’i tüm maç tutmadığı sorusuna Saleh; “Receiverı her noktada takip edecek olan cornerback, her cornerback pozisyonunun görevlerini ve sorumluluğunu bilmek zorunda” cevabını verdiğinde elinde bunu yapacak yetenek seti ve hazır oyuncu grubu olmadığını zaten söylemişti. Jets’in zone ağırlıklı yapısını da düşününce de her bölge için geçiş kurallarını (yukarıda bahsettiğim adam paylaşımı konusu) bilmek, inanılmaz bir bilgi yükü anlamına geliyor. Takımın açık ara en büyük eksiği olan cornerback bölgesindeki bu sorunlar ve Wide 9 dizilimine yerleşebilecek bir rusher eksikliği neticesinde genel olarak Jets’in savunma sorunlarına ve bu sorunlarına Drafttan ne kadar çözüm sağlayabileceğine bir bakalım. 

Sauce Gardner ve Jets Secondarysi

Cincinnati’nin okul tarihine geçecek bu sezonunda en çok öne çıkan oyunculardan olan Gardner bence cornerbackler arasında Jets sistemine iyi uyan oyuncu. Çok fazla alan savunması yapan Cincinnati’den gelen Gardner için Jets’in Cover 3 sistemi fazlasıyla uygun. Az önce de belirttiğim gibi Bryce Hall, Brandin Echols ve Michael Carter gibi kötü denebilecek bir cornerback üçlüsü ile geçtiğimiz sezon çoğu alanda ligin en kötüsü olan Jets, Joyner ve Maye gibi ortalama üstü safetyler ile bu defekti dengelemeye çalışmış, ancak bu iki ismin de sezonu kapaması ile tamamen dağılmıştı. Gardner ile birlikte çok fiziksel ve rakibi kilitleyebilen bir cornerın yanında Seahawks’tan gelen ve çok iyi bir sezon geçirmeye aday olan Dj Reed eklemesini ve halihazırda ortalama bir slot corner olan Michael Carter’ı da düşününce Jets cornerback grubunun gayet ortalama üstünde bir gruba evrildiği söylenebilir. Aynı zamanda Gardner ve Bryce Hall ikilisi ile press coverageda çok fiziksel bir tandem de yakalayabilir Jets. Marcus Maye gibi gayet iyi bir safetyi Saints’e kaptırsa da Jordan Whitehead’i kadroya katıp Lamarcus Joyner ile de sözleşme uzatan Jets’in safety grubu içinse en büyük sorun free safety olarak gözüküyor. Ashtyn Davis gibi kötü bir free safetye sahip olan Jets’te bu bölge için diğer aday Joyner olsa da uzun süredir bu bölgede görev yapmayan Joyner’ın da nasıl bir performans göstereceği meçhul ancak genel olarak secondary konusunda ligin en kötüsü olan bir takımdan ortalama bir gruba geçiş sağlanması takımın savunma tavanını yukarı çekecektir. 

Linebacker Grubu – CJ Mosley’den Beklenen Performans Gelecek mi? 

Eski bir linebacker koçu olan Jeff Ulbrich ve Robert Saleh’in ortak geçmişine baktığımızda, Deion Jones, Eric Kendricks ve Fred Warner gibi çok sayıda iyi linebacker bulabiliriz. 4-3 defans için en önemli parçalardan biri olan ve hem opt out hem de sakatlık nedenleri ile sahada çok fazla kalmayı başaramayan CJ Mosley’nin şimdiye kadarki Jets kariyeri de beklentinin epey bir altında kaldı denebilir. Takımın savunma/hücum tüm bölgeleri için ortak sorunu olan sakatlıkları bir kenara bırakırsak Mosley’nin, coverage problemleri, tackle kaçırma gibi kritik alanlarda iyi performans göstermediğini söyleyebiliriz ki Jets’in running back ve tight end savunma konusundaki sıkıntısı da bu durumu açıkça gösteriyor. Mosley her ne kadar sezon sonuna doğru performansında ilerleme kaydetse de takımın daha fazlasına ihtiyacı var. Ulbrich’in Pro Bowl potansiyeli gördüğü, benim de kişisel olarak geleceğini parlak gördüğüm zayıf taraf linebackerı Quincy Williams’ı da düşününce Jets linebacker grubunun en azından starter oyuncular konusunda çok iyi bir tandeme sahip olduğu söylenebilir. 

Defensive Line – Jermaine Johnson ve Wide 9 

İlk 2 draft seçimi sonrası diğer ilk tur seçimi ile de Jermaine Johnson almak Jets için hayallerin de ötesinde bir sonuçtu bence. Saleh’in pro seviyeye en hazır rusher ve wide 9 tekniği için en uygun isim olduğunu düşündüğü Johnson seçimi sonrası yapbozun parçaları biraz daha yerine oturmaya başladı Jets için. Öte yandan geçtiğimiz sezon öncesi sağlam yatırım yaptıkları Carl Lawson’ın dönüşü Jets adına en önemli olaylardan biri olacak. Sezon öncesi Packers ile yapılan birleşik antrenmanlar sırasında sakatlanıp sezonu kapatana dek inanılmaz bir kamp geçiren ve kariyer sezonunu oynaması beklenen Lawson, aynı zamanda Saleh’in ihtiyacı olan oyunu değiştirebilecek baskı tehditinin de kaynağını oluşturacak. İç tarafta ise geçtiğimiz senelerde büyük umutlar ile draft edilen ve Saleh’in 3 tech olarak kullandığı Quinnen Williams için kariyerinin en önemli sezonu bu sezon olacak. Yaşadığı sakatlıklar nedeniyle oynama ritminin bulamamasının yanısıra koşu savunmasındaki yetersizliği nedeniyle bekleneni veremeyen Williams için bu sezon kontratını uzatma ve büyük para kazanma sezonu olacak. İç taraftan gelecek seviye artışı, linebackerların yatay çizgiler arasında daha rahat bir şekilde hareket edip yeteneklerini ortaya çıkarma konusunda kilit bir rol oynayacak. Defensive Line’da rotasyonu çok seven Saleh, özellikle pas downlarında kesinlikle ilk haftadan itibaren Johnson’ı kullanmaya başlayacaktır ancak hem Carl Lawson’ın dönüşü hem de diğer tarafta rotasyonun genişlemesi bu bölgedeki rekabeti kesinlikle arttıracağa benziyor. Genel olarak savunma çizgisine baktığımızda geçtiğimiz sezona oranla kesinlikle bir seviye artışı söz konusu ancak bu grubun sahip olduğu tavana ulaşmasında hem Ulbrich hem de Saleh’e çok fazla iş düşüyor. 

Mike LaFluer ve Ofansif Şema

Saleh gibi 49ers sisteminden çıkan ve pas oyunu koordinatörü olarak Kyle Shanahan’ın yanında görev aldıktan sonra Jets’in ofansif koordinatörü olan Mike LaFleur, kâğıt üstünde bu iş için en iyi seçeneklerden biri olarak gözüküyordu. Shanahan, McVay, Matt LaFleur ve Stefanski gibi koçlarla gelen başarılar sonrası Jets’in benzer özellikleri gösteren bir koçu ekibe eklemesi gayet iyi bir hamleydi. Adam Gase’in adam adama blok şemasından sonra, ligde artık çok popüler olan zone blok şeması ve batı yakası hücumunun çeşitliliğini kullanan bir sistemi takıma adapte etmek takımın geleceği için bence doğru yöndü. Sezon öncesinde, herkesin beklediği üzere Kyle Shanahan’ın hücumuna çok benzer bir şekilde, play action paslarla koşuyu kombine eden bir sistemi benimseyeceğini düşündüğüm LaFleur’un bu sistemi, bu koşu oyunu ve bu savunmayla yapabileceğine dair çok büyük kuşkularım vardı ki nitekim Jets’teki sistem 49ers’ta olduğu kadar işlevsel durmadı. Hem oyuncuların bu sistemde yeni olması hem de eldeki yetenek toplamını düşününce açıkçası bu hiç de sürpriz değil çünkü bu hücumu öğrenmek özellikle receiverlar için bir kâbus. Shanahan playbookunda birçok rotanın 4-5 tane opsiyonu var ve savunmanın hem snap öncesi hem de snap sonrası dizilimi bu opsiyonları etkiliyor. Çok basit bir 5 yard out rotası bile savunmanın pozisyonuna göre çeşitli opsiyonlar yaratabiliyor. Bu nedenle hem Qb hem de Wr, tam olarak hangi opsiyonu yapacağına o anda karar veriyor ve ve pas anında bu iki oyuncunun aynı sayfada olması gerekiyor. Bunu başarmanın yolu da yetenekli oyunculardan ve binlerce tekrardan geçiyor ve bu tekrarların hepsinin ortak noktası Jets’in geleceğini şekillendirecek isim olan Zach Wilson. 

Zach Wilson’ın İlk Sezonu – Artan Grafik

LaFleur’un 49ers’tan getirdiği sistem en Quarterback dostu sistemlerden biriydi ve bunu Zach Wilson gibi bir çaylakla birlikte uygulamak kâğıt üstünde çok iyi gözükse de sezon gerçekten çok kötü başladı. Play action paslarda çok güçlü olmasını beklediğim Jets hücumu bu alanda ligin en kötüleri arasında sezona başladı. İlk 2 maç sonucu rezalet bir O-lineın da etkisiyle çoğu istatistikte ligin en kötü Quarterback’i Zach Wilson’dı. Kötü bir offensive lineın doğal sonucu olarak çok fazla kez 12 personnel (1 Rb-2 TE-2 WR) ile sahaya kalan LaFleur için ekstra Tight End’den pas korumasında yardım almak bir gereklilik haline gelmişti. Ancak sahaya atılan ekstra tight endi geçtim takımın asıl tight endi Kroft’un dahi pas oyunundaki yetersizliği hücumu tamamen tıkayan bir yapıya çevirmişti. Wr’ların koştukları rotalardaki yerleşim problemleri de birbirinin alanını işgal eden ve birbirine çarpan receiver görüntüleri ortaya çıkarmıştı. Bunun yanı sıra zone temelli koşu hücumu çok fazla yanal koşu barındırdığı, atletik ve 2. Seviyeye (linebacker seviyesi) çıkabilen blokçular gerektirdiği için, her ne kadar doğru bir şematik yapı olsa da bu alanda bireysel yeteneksizlik sebebiyle çok fazla zorlandı Jets. Özellikle lineın sağ tarafında McGovern ve Van Roten tarafından gelen baskı sayısının fazlalığı nedeniyle empty packageları azaltan ve koşu blokları ile play actionı birleştirip bootleg pasları playbookta daha çok kullanan LaFleur bir nebze olsa da işleri basitleştirerek gelişme sağladı. Ancak büyük resme bakıldığında özellikle sezonun ilk bölümünde dizayn olarak çok fazla sorun olduğu da aşikardı. Tüm maçları inceleme şansım olmasa da Jets’in oynadığı çoğu maça baktığımda rota konseptlerindeki temel ve basit sorunları gözlemlemek mümkündü. Çok basit bir sistem olan hot route eklentisinin (sıcak rota olarak çevirebilirim) hücuma katılamaması veya etkin kullanılmaması gerçekten Wilson’ın işini çok fazla zorlaştıran bir durum oldu. Yani diyelim ki Cover 0 savunmaya (derinde safetynin olmadığı) karşı blitz yapma şansı olan iki oyuncu olsun ve bu oyuncular running backin sorumluluğunda olsun. Snap sonrasında bu iki adam da coverage yapmak için geri çekilirse pas koruması kısmı için bir sorun yok. Eğer biri blitz yapar diğeri coverage yapmaya geçerse blitz yapan adamı bloklamak running backin görevindedir. Hot route’un devreye girdiği kısım ise bu iki oyuncunun birden baskıya geldiği senaryodur. Bu durumda blitz yapan oyuncuların boşalttığı bölgeye çok çabuk bir rota oluşturularak, savunma oyuncuları Quarterback’e ulaşmadan, bu boşta kalan oyuncuyu bir sigorta şeklinde kullanmak ve ona hızlı bir şekilde pas atmak amaçlanır. Özellikle condensed formation denilen, oyuncuların saha ortasına doğru yoğunlaştığı sıkışık formasyonlarda savunmaların ikinci seviyeden blitz getirmesi çok daha kolay olur ve bu formasyonlarda hot route olmaması Quarterback’in işini inanılmaz zorlaştırır. Nitekim Jets’in kullandığı condensed formasyonlarda 2. Seviyeden gelen blitzlere karşı zorlanması da dizayndaki bu sorunu açıklıyor. Olayın Wilson’a bağlı bölümünde ise ligin ilk kısmında Wilson’ın çoğu kez progression sorunu yaşadığını gördük. LaFleur’un kompleks playbookunda çok kez snap öncesi ayarlama yapmak zorunda kalması da ona pek fazla yardımcı olmadı. Hem ikili hem de üçlü opsiyon playlerinde çok basit readleri yanlış yapması olumsuz bir durum olarak gözükse de pas korumasının bu kadar yetersiz olduğu ve çok kez serbest bir şekilde üstüne gelen dev adamlardan aldığı darbeleri de düşününce Quarterback’in mental olarak etkilenmesine çok da şaşırmamak gerek. Sezonun sonlarına yaklaştıkça ise Wilson’ın onu bu seviyeye getiren yetenekleri ön plana çıkmaya başladı. George Fant’in sol tacklea geçişi ardından ufak da olsa bir istikrar sağlayan pas koruması ile birlikte kol yeteneğinin öne çıktığı pasları atmaya başladı Wilson. Daha iyi progressionlar ile tüm sahayı okuyarak karar verme mekanizmasındaki gelişme, bunu yaparken vücut yapısını koruması ve doğru şekilde topu elden çıkarması konusunda gözle görülür bir artış yaşadı. Hem anticipation yeteneğini hem de dar ceplere attığı müthiş isabetli pasları bu seviyede de yapabileceğini gösterse de hücum anlamında ona yardımcı olacak oyunculara ihtiyacı fazlasıyla vardı. Playleri çok zorlamak yerine checkdownlarına gitmeyi daha çok kullanması gerekse de tüm sezon boyunca takımın ana receiverlarının sakat olduğunu ve ilk readinin çoğu playde seperation alamadığını düşününce rakip takımların Jets hücumunu savunması ve kolay pas kanallarını da kapatması çok daha kolay oldu. 

Receiver Grubu - Garrett Wilson

Tam bu problem ışığında serbest oyuncu piyasasında Amari Cooper, Calvin Ridley ve Deebo Samuel gibi oyuncuların peşinde koşup sonuç alamadıktan sonra draftın ilk turundan Garrett Wilson seçimini yapan Jets, Wr kadrosuna da müthiş bir ekleme yapmış oldu. Özellikle LaFleur sisteminde keskin rota koşan ve catch sonrası yard alabilen oyuncuların değerini düşündüğümüzde Wilson’ın sisteme tamamen oturacağını düşünüyorum. Mükemmel bir yanal hareket kabiliyetine sahip olan Wilson, bu receiver sınıfı arasında tabanı en yüksek olan oyunculardan biri ve özellikle redzoneda ve kısa rotalarda çok katkı yapacağını düşünüyorum. Her ne kadar Jamarr Chase örneği çok ekstrem bir örnek olsa da receiverların NFL’e tamamen uyum sağlaması genelde 2-3 sezon alıyor. 2020 Draft'ında alınan Denzel Mims'in de receiverlardan çok şey bekleyen bu kompleks yapıya uyum sağlayamayıp duvara çarpmış gibi olmasını da görünce, Wilson'dan ilk sezonda olağanüstü bir performans beklemiyorum. Ancak Corey Davis gibi net bir X receiverın varlığını düşününce ve slotta da Elijah Moore gibi bir yeteneğe sahipken, Garrett Wilson için optimal senaryo preslenmekten uzak kalacağı flanker pozisyonu olacaktır ancak 4.30’larda hıza sahip ve müthiş elleri olan Wilson’ı güçlenmesi halinde kariyerinin ilerleyen aşamasında tüm receiver pozisyonlarını oynayabilirken görebiliriz. Wide receiverlar haricinde takıma Cj Uzomah gibi pas oyununda etkili olabilecek ve Conklin gibi iyi bir tamamlayıcı olacak iki Tight Endi kadrosuna katan Jets için Tight Endden alınacak hücum katkısı da artacağa benziyor. 

Running Backler – Uyumlu İkili

Yukarıda da belirttiğim gibi LaFleur’un play actionı beklediğimden az kullanmasının ve bu alanda bekleneni pek fazla verememesinin en önemli sebeplerinde biri takımın koşu hücumunun zayıf olması ve rakip savunmaların koşuyu riske edebilme toleransları. Her ne kadar çaylak bir oyuncu için play action readleri daha basit olsa da çalışmayan bir koşu oyunu ile bunu sürdürebilmek imkânsız. Nfl’de her downda sahada kalan running backlerin azalmaya başladığı bu dönemde takımların çoğu artık 2 veya daha fazla koşucu kullanmaya başladı ve Jets bu drafttan alabileceği en iyi running backlerden birini aldı. Geçen sezon hiç fena olmayan bir performans gösteren Carter’ın yanında Breece Hall gibi zone şemasına uygun bir koşucu eklemek kesinlikle koşu hücumunun kalitesini artıracaktır. 

Offensive Line – Becton İçin Kritik Sezon 

Offensive Lineın yaşadığı eşleşme problemlerini düşününce bu sezon Jets için en önemli konulardan biri de bu hattın ortalama üstü bir performans sağlamak zorunda olması gerekliliği. Geçtiğimiz sezon çok eksik linelarla oynayan Jets’in bu sezonki offensive lineı kâğıt üstünde en çok gelişme kaydedebilecek gruplardan biri olarak gözüküyor ancak bu konuda Mekhi Becton’ın sağlıklı kalabilmesi ve gerekli oyun disiplinin göstermesi en önemli koşul. Geçen sezon ilk hafta sakatlandıktan sonra 4-6 hafta sahalardan uzak kalması beklenmiş ancak sonrasında sezonu kapatmıştı. Özellikle yaptığı pancakeler ile sosyal medya izleyicisinin biraz gözünü boyasa da pas korumasında yaşadığı sorunlar, oynadığı süreye oranla fazla sack vermesi ve dayanaklılık sorunları Becton hakkında çok büyük soru işaretleri oluşmasına yol açıyor. Fant’in sol tackleda gösterdiği başarı sonrası Becton’ın yerinin garanti olmadığı konuşulsa da en azından bir sezon daha bu pozisyon Becton’ın olacaktır ancak bu sezon bazı şeyleri kesinlikle kanıtlaması gerekecek. Vera-Tucker gibi gayet iyi bir guardı geçtiğimiz sezon sağ guard olarak monte ettikten sonra 49ers’tan alınan sol guard Laken Tomlinson hamlesi bu hat için en önemli hamlelerden biri oldu. Şimdilik bireysel eşleşmelerde sorun yaratan çoğu ismin yeri doldurulmuşa benziyor ve center McGovern dışında takımın gayet iyi bir offensive lineı oluşmuş durumda. Bu grubun sağlıklı kalması belki de Jets sezonu için en önemli nokta olacak. 

Sonuç - Bengals Tarzı bir Yükseliş? 

Son zamanlarda bu konseptle çıkan birçok yazıya rastladım ve Jets için Bengals’a denk bir çıkış yakalamak neredeyse imkânsız ancak bu yükselişten öğrenilecek çok şey var. Geçtiğimiz sezonki çıkışı yapmadan önce Bengals’ın son iki sezonda toplam 6 galibiyetinin olduğunu düşündüğümüzde bu durumun ne kadar düşük bir ihtimal olduğunu anlamak kolaylaşıyor ancak bu çıkışın ardında yatan en büyük sebep Joe Burrow’un efsanevi 2.sezon performansı. Burrow’un bu çıkışı çok ekstrem bir örnek olsa da Zach Wilson’ın da belli oranda bir yükseliş göstermesi için çokça yardıma ihtiyacı var. Receiver seçeneklerinin artması, daha iyi bir offensive line ve hatta daha iyi bir savunma çok önemli ancak LaFleur’un dokunuşu her şeyden önemli olacak. Geçtiğimiz sezon zaten kötü bir takım olan Jets’te neredeyse her bölgede starter oyuncuların da sakatlanması sonrası iyi bir oyuncu diyebileceğimiz seçenekler çok azalmıştı ve böyle bir ortamda hem çaylak koç/koordinatör hem de çaylak bir Quarterbacki değerlendirmenin haksızlık olduğunu düşünüyorum. Basit rpo playleri, screen playler, off coveragea karşı alınan kolay 4-5 yardlar ve önemlisi geçtiğimiz sezon olduğu gibi Wilson’a çok fazla dropback yaptırmadan kolay read yapabileceği play action temelli paslar ile Wilson’ın geçiş sürecini hızlandırmak önemli olacak. Özellikle Wilson’ın en iyi olduğu ve kol yeteneğini ortaya çıkarabildiği saha kenarına atılan back shoulder pasların sayısının artması gerek. Savunma kısmında da bahsettiğim Quarters coverage karşısında çok etkili olan saha kenarına atılan bu “Post-out” denen paslar Wilson’ın fark yarattığı konular ve artan receiver yetenek baremi sonrası bunların kullanımının artacağını düşünüyorum. Hücum basitleştikten sonra, sağlam bir left tackle performansıyla bu sezon çoğu sorunun iyiye gideceğini ve Zach Wilson’ın doğru yapı sağlanabilirse yıldız potansiyeli olan bir Quarterback olduğunu herkese gösterebileceğini düşünüyorum. 

Kötü günleri geride bırakmadan başarı yakalamak çok zor ve bunun birçok örneğini gördük. New York’un diğer tarafının aksine Joe Douglas’ın yaptığı hamleleri gayet aklı başında buluyorum. İşler kötü gittiğinde çoğu GM’in refleksi olan yıldız oyunculara para basarak kadroyu iyileştirdiği ve işini kurtarabileceği yanılgısına düşmeden, takımı düzlüğe çıkaracak şeyin doğru bir yapı içerisinde toplu gelişimi sağlamak olduğunun farkında olması bence önemli. Bu da 1 veya 2 senede olan bir şey değil ve uzun bir emek gerektiriyor. Verdiği kontratlar, draft seçimleri, takaslar ve staff seçimi konusunda doğru yolda olduğunu düşündüğüm Jets için umutların yeşerdiğini düşünüyorum. Bence her okuyucuya da olduğu gibi bir tarafımız; “Jets işte yani bu takım düzelmez” diye düşünse de zorlu divisona rağmen New York taraftarı için geleceğe umutla bakacakları ana bir yapı artık kurulmuşa benziyor.